STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова намошчванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
намо́шчванне мн. намо́шчванні |
| Родны каго? чаго? |
намо́шчвання мн. намо́шчванняў |
| Давальны каму? чаму? |
намо́шчванню мн. намо́шчванням |
| Вінавальны каго? што? |
намо́шчванне мн. намо́шчванні |
| Творны кім? чым? |
намо́шчваннем мн. намо́шчваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
намо́шчванні мн. намо́шчваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Седзячы, нічога не выседзіш.
відаць, чуваць + назоўны склон:
адсюль відаць уся наша сталіца
адгэтуль уся вёска відаць
адтуль быў відаць горад
добра відаць школа на ўзгорку
чуваць салаўіная песня
добра чуваць быў шум матора
не відаць + родны склон:
з-за гары дома не відаць
namoščvannie — беларуская лацінка
Слова намошчванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік намошчванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове нампаліт + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› намо́чка (7)
(14) прапако́шчванне ‹
› намо́шчаны (9)
(11) дамо́шчванне ‹
› намо́шчаны (9)
(11) замо́шчванне ‹
› намо́шчвацца (11)
(13) перамо́шчванне ‹
› намо́шчваць (10)
(12) падмо́шчванне ‹
› нампалі́т (8)
(11) узмо́шчванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
