вымятанне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова вымятанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	вымята́нне мн. вымята́нні
Родны каго? чаго?	вымята́ння мн. вымята́нняў
Давальны каму? чаму?	вымята́нню мн. вымята́нням
Вінавальны каго? што?	вымята́нне мн. вымята́нні
Творны кім? чым?	вымята́ннем мн. вымята́ннямі
Месны у кім? у чым?	вымята́нні мн. вымята́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

марцовая пара — час заляцанняў, легкадумных паводзін (сакавіцкі час)
кот марцовы — распуснік, юрлівец, кныр, бабздыр, бабадур; пра немаладога — марцовы кавалер, стары бугай

Якая табе радасць ад таго, што ты маеш рацыю, калі жанчына побач з табой плача?

Купі і ёй рацыю.

vymiatannie — беларуская лацінка

Слова вымятанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: