STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова выпаражненне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
выпаражне́нне мн. выпаражне́нні |
| Родны каго? чаго? |
выпаражне́ння мн. выпаражне́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
выпаражне́нню мн. выпаражне́нням |
| Вінавальны каго? што? |
выпаражне́нне мн. выпаражне́нні |
| Творны кім? чым? |
выпаражне́ннем мн. выпаражне́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
выпаражне́нні мн. выпаражне́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Як была я дзевачкаю, ка мне хадзілі з гарэлачкаю; а як стала маладзіцаю, не сталі хадзіць і з вадзіцаю.
— А ты калі-небудзь баяўся мяне страціць?
— Адзін раз. Калі мы беглі да маршруткі, а грошы на праезд былі ў цябе.
vyparažniennie — беларуская лацінка
Слова выпаражненне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік выпаражненне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове выпаральнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вы́парадчаны (11)
(11) абнасе́ненне ‹
› выпара́дчваць (12)
(11) апаражне́нне ‹
› вы́парадчыць (11)
(11) спаражне́нне ‹
› вы́паражнены (11)
(9) дражне́нне ‹
› вы́паражнены (11)
(12) раздражне́нне ‹
› вы́паражніцца (12)
(10) удражне́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
