аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
выпіва́ка — назоўнік выпіванка — назоўнік
канцэпт

выпівака

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова выпівака
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 выпіва́ка

мн.  выпіва́кі
Родны
каго? чаго?		 выпіва́кі

мн.  выпіва́к
Давальны
каму? чаму?		 выпіва́ку

мн.  выпіва́кам
Вінавальны
каго? што?		 выпіва́ку

мн.  выпіва́к
Творны
кім? чым?		 выпіва́кам

мн.  выпіва́камі
Месны
у кім? у чым?		 выпіва́ку

мн.  выпіва́ках
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

на Гарадзеншчыне казалі:
філюта ‘залішне свавольны, гарэзлівы, лоўкі, шустры’ (польск. filut ‘свавольнік, круцель, гарэза, прайдзісвет’)

«Аньця як філюта, скура на ёй гаворыць».

Твой дзед пад Грунвальдам абараніў краіну, а ты ўсё збаёдаў.


vypivaka — беларуская лацінка

Слова выпівака (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік выпівака — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове выпіванка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› вы́пешчаны (9)

(8) заліва́ка ‹

› выпе́шчвацца (11)

(8) заліва́ка ‹

› выпе́шчваць (10)

(7) апіва́ка ‹

› выпіванка (9)

(8) граўвака ‹

› выпіва́нне (9)

(6) зява́ка ‹

› выпіва́цца (9)

(6) зява́ка ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

не пакакаў