Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

абвінавачваць, -аю, -аеш, -ае; незакончанае трыванне
1. каго-што ў чым і без дапаўнення Лічыць каго-н. вінаватым у чым-н. А супярэчыў.. [Сцяпан Варанец], так сказаць, прынцыпова: не можна, бачыце, абвінавачваць чалавека, калі добра не ведаеш. ← Кандрат Крапіва. // Устанаўліваць віну каго-н. у судовым парадку; лічачы вінаватым у чым-н., прыцягваць да судовага разбору. Думкі перабіў ураднік. — У чым жа вас абвінавачваюць? — запытаў ён. — За што судзяць? ← Якуб Колас. // Папракаць, асуджаць за што-н. Абвінавачваць у неаб'ектыўнасці.
2. без дапаўнення Выступаць у якасці судовага абвінаваўцы, пракурора. Малады пракурор абвінавачваў упершыню.

❌

абвінавачваць

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў абвінавачваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	абвінава́чваць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я абвінава́чваю мы абвінава́чваем ты абвінава́чваеш вы абвінава́чваеце ён, яна, яно абвінава́чвае яны абвінава́чваюць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. абвінава́чвала м. абвінава́чваў н. абвінава́чвала мн. абвінава́чвалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты абвінава́чвай вы абвінава́чвайце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	абвінава́чваючы

Слова абвінавачваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік дзеяслова (2007)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Калі даведаўся, што лайно — гэта штука бялізны, а не гаўно.