STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
субстантываваны
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
ад’ектыўны тып скланення
праскланяць слова абвінавачваны
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
абвінава́чваная
м. абвінава́чваны н. — мн. абвінава́чваныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
абвінава́чванай
м. абвінава́чванага н. — мн. абвінава́чваных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
абвінава́чванай
м. абвінава́чванаму н. — мн. абвінава́чваным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
абвінава́чваную
м. абвінава́чванага н. — мн. абвінава́чваных |
| Творны кім? чым? |
ж.
абвінава́чванай, абвінава́чванаю
м. абвінава́чваным н. — мн. абвінава́чванымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
абвінава́чванай
м. абвінава́чваным н. — мн. абвінава́чваных |
скарбніца
Не чапай сабаку, ён і гаўкаць не будзе.
— Мо пойдзем на шпацыр?
— Не магу, у мяне ўсё баліць.
— Пасля чаго?
— Пасля трыццаці.
abvinavačvany — беларуская лацінка
Слова абвінавачваны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік абвінавачваны — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове абвінанне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› абвінава́чвальна (15)
(13) парасплю́хваны ‹
› абвінава́чвальны (15)
(13) парасплю́хваны ‹
› абвінава́чванне (14)
(11) паабма́цваны ‹
› абвінава́чвацца (14)
(11) пазака́чваны ‹
› абвінава́чваць (13)
(11) пазака́чваны ‹
› абвіна́нне (9)
(11) панака́чваны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
