Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

вытрымка, -і, ДМ -мцы, жаночы род
  1. Дзеянне паводле дзеяслоў вытрымліваць — вытрымаць (у 6 знач.).
  2. Уменне валодаць сабой; стойкасць, цярплівасць. Страціўшы адразу вытрымку, Вера Антонаўна ўсхліпнула і заківала галавою. ← Уладзімір Карпаў. Рашучасць і валявая вытрымка заўсёды былі спадарожнікамі гераізму. ← Аляксей Кулакоўскі.
  3. Родны склон мн. -мак. Невялікі ўрывак, цытата з якога-н. тэксту. Вытрымкі з рамана, з даклада.
  4. Час, на працягу якога аб'ектыў фота-, кінаапаратаў застаецца адкрытым у працэсе здымкі.

❌

вытрымка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова вытрымка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	вы́трымка мн. вы́трымкі
Родны каго? чаго?	вы́трымкі мн. вы́трымак
Давальны каму? чаму?	вы́трымцы мн. вы́трымкам
Вінавальны каго? што?	вы́трымку мн. вы́трымкі
Творны кім? чым?	вы́трымкай, вы́трымкаю мн. вы́трымкамі
Месны у кім? у чым?	вы́трымцы мн. вы́трымках
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

як зорку схапіў — (жарт.) пра чалавека, нечым вельмі задаволенага, шчаслівага

Слоўнік беларускіх народных параўнанняў (2011)

Ідыёт — грамадзянін поліса, які не ўдзельнічае ў грамадскім жыцці і не цікавіцца палітыкай.

(з гісторыі Старажытнай Грэцыі)

Слова вытрымка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік вытрымка — у родным, давальным, творным і месным склоне

вытрымка

Навігатар

Мемчыкі