аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова эмка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
э́мка мн. э́мкі |
| Родны каго? чаго? |
э́мкі мн. э́мак |
| Давальны каму? чаму? |
э́мцы мн. э́мкам |
| Вінавальны каго? што? |
э́мку мн. э́мкі |
| Творны кім? чым? |
э́мкай, э́мкаю мн. э́мкамі |
| Месны у кім? у чым? |
э́мцы мн. э́мках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто пытае, той не блудзіць, хто шукае, той знаходзіць.
Не шукаючы, не знойдзеш = Шукай, дык знойдзеш.
Пашукай, як трэба, і знойдзеш, што трэба.
Прызнаю свае памылкі. Геніяльнымі.
emka — беларуская лацінка
Слова эмка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік эмка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове эмотыкан + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› эмітэ́нт (7)
(14) медыяпадтры́мка ‹
› эмітэр (6)
(7) стрымка ‹
› эмітэрны (8)
(8) вы́трымка ‹
› эмо́тыкан (8)
(5) дэмка ‹
› эмо́цыя (6)
(8) акадэмка ‹
› эмпаты́чны (9)
(7) стрэ́мка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.