аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова вытычкоўванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вытычко́ўванне мн. вытычко́ўванні |
| Родны каго? чаго? |
вытычко́ўвання мн. вытычко́ўванняў |
| Давальны каму? чаму? |
вытычко́ўванню мн. вытычко́ўванням |
| Вінавальны каго? што? |
вытычко́ўванне мн. вытычко́ўванні |
| Творны кім? чым? |
вытычко́ўваннем мн. вытычко́ўваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
вытычко́ўванні мн. вытычко́ўваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
За высокім частаколам слівы смачнейшыя.
— І хто мы з табой цяпер, сябры ці палюбоўнікі?..
Ён стаяў ля акна і маўчаў…
— Кім бы ты хацеў быць? — спытала яна зноў.
Ён паглядзеў у акно, на зорнае неба, і летуценна адказаў:
— Астранаўтам!
vytyčkoŭvannie — беларуская лацінка
Слова вытычкоўванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вытычкоўванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове выфарбоўванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вы́тычкаваны (11)
(13) адпачко́ўванне ‹
› вытычкавацца (12)
(12) атычко́ўванне ‹
› вы́тычкаваць (11)
(14) пратычко́ўванне ‹
› вытычко́ўвацца (13)
(10) выко́ўванне ‹
› вытычко́ўваць (12)
(11) прыко́ўванне ‹
› вы́фарбаваны (11)
(15) перастыко́ўванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.