STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова прыкоўванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прыко́ўванне мн. прыко́ўванні |
| Родны каго? чаго? |
прыко́ўвання мн. прыко́ўванняў |
| Давальны каму? чаму? |
прыко́ўванню мн. прыко́ўванням |
| Вінавальны каго? што? |
прыко́ўванне мн. прыко́ўванні |
| Творны кім? чым? |
прыко́ўваннем мн. прыко́ўваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
прыко́ўванні мн. прыко́ўваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як вол да карэ́ты — зусім не (прыйсціся да чаго-н.); пра таго, хто аказаўся недарэчным у нейкіх абставінах
— Ты свабодная заўтра?
— Агась.
— Так і ведаў, што ты нікому не патрэбная.
prykoŭvannie — беларуская лацінка
Слова прыкоўванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прыкоўванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прыкоўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прыко́рмлівацца (14)
(14) пратычко́ўванне ‹
› прыко́рмліваць (13)
(13) вытычко́ўванне ‹
› прыко́рчыць (10)
(10) выко́ўванне ‹
› прыко́ўвацца (11)
(15) перастыко́ўванне ‹
› прыко́ўваць (10)
(13) састыко́ўванне ‹
› прыко́ўка (8)
(14) прыстыко́ўванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Адпачні ад людзей, а не ад жыцця.