STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова састыкоўванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
састыко́ўванне мн. састыко́ўванні |
| Родны каго? чаго? |
састыко́ўвання мн. састыко́ўванняў |
| Давальны каму? чаму? |
састыко́ўванню мн. састыко́ўванням |
| Вінавальны каго? што? |
састыко́ўванне мн. састыко́ўванні |
| Творны кім? чым? |
састыко́ўваннем мн. састыко́ўваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
састыко́ўванні мн. састыко́ўваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
мухі дохнуць — пра каго-н. вельмі сумнага, нуднага або што-н. вельмі сумнае, нуднае
— Памятаеш, ты ўчора купіў бульбу? Пасля працы купі бульбу.
— А што з ёй здарылася? Яна сапсавалася?
— Не, яна буракі.
sastykoŭvannie — беларуская лацінка
Слова састыкоўванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік састыкоўванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове састыкоўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› састыко́ваны (11)
(10) выко́ўванне ‹
› састыко́ваны (11)
(11) прыко́ўванне ‹
› састыко́вачны (12)
(15) перастыко́ўванне ‹
› састыко́ўвацца (13)
(14) прыстыко́ўванне ‹
› састыко́ўваць (12)
(12) зацюко́ўванне ‹
› састыко́ўка (10)
(13) расцюко́ўванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
