мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова састыкоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
састыко́ўка мн. састыко́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
састыко́ўкі мн. састыко́вак |
| Давальны каму? чаму? |
састыко́ўцы мн. састыко́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
састыко́ўку мн. састыко́ўкі |
| Творны кім? чым? |
састыко́ўкай, састыко́ўкаю мн. састыко́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
састыко́ўцы мн. састыко́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто бліжэй да міскі, той і чэрпае.
Бацька: Сынку, цябе ўсынавілі.
Сын: Што?! Я ведаў гэта! Я хачу сустрэцца са сваімі біялагічнымі бацькамі!
Бацька: Мы твае біялагічныя бацькі. Цяпер збірайся, новыя забяруць цябе праз 20 хвілін.
sastykoŭka — беларуская лацінка
Слова састыкоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік састыкоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сасуд + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› састыко́ўванне (13)
(11) практыко́ўка ‹
› састыко́ўвацца (13)
(8) стыко́ўка ‹
› састыко́ўваць (12)
(12) перастыко́ўка ‹
› сасу́д (5)
(10) адстыко́ўка ‹
› сасу́давы (8)
(11) падстыко́ўка ‹
› сасудазвужа́льны (15)
(10) нестыко́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.