STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова стыкоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
стыко́ўка мн. стыко́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
стыко́ўкі мн. стыко́вак |
| Давальны каму? чаму? |
стыко́ўцы мн. стыко́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
стыко́ўку мн. стыко́ўкі |
| Творны кім? чым? |
стыко́ўкай, стыко́ўкаю мн. стыко́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
стыко́ўцы мн. стыко́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дзе няма ахвоты, там няма работы.
Няхай будзе з табой Ахвота!— Зорка-зомбі-магнетар ляціць да нас і неўзабаве знішчыць усё жывое.
— Значыць сёння можна не мыцца?
stykoŭka — беларуская лацінка
Слова стыкоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік стыкоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове стылабат + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сты́кер-паке́т (12)
(11) прыштуко́ўка ‹
› стыкну́цца (9)
(8) прыко́ўка ‹
› стыко́вачны (10)
(11) практыко́ўка ‹
› стыко́ўны (8)
(12) перастыко́ўка ‹
› стыко́ўчы (8)
(10) састыко́ўка ‹
› Сты́л (4)
(10) адстыко́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
