STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова прыкоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прыко́ўка мн. прыко́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
прыко́ўкі мн. прыко́вак |
| Давальны каму? чаму? |
прыко́ўцы мн. прыко́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
прыко́ўку мн. прыко́ўкі |
| Творны кім? чым? |
прыко́ўкай, прыко́ўкаю мн. прыко́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
прыко́ўцы мн. прыко́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
марцовая пара — час заляцанняў, легкадумных паводзін (сакавіцкі час)
кот марцовы — распуснік, юрлівец, кныр, бабздыр, бабадур; пра немаладога — марцовы кавалер, стары бугай
адклейка (слэнг, пол. odklejka)
стан адарванасці ад рэчаіснасці
prykoŭka — беларуская лацінка
Слова прыкоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прыкоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прыкочванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прыко́ўванне (11)
(10) заштуко́ўка ‹
› прыко́ўвацца (11)
(10) адштуко́ўка ‹
› прыко́ўваць (10)
(11) прыштуко́ўка ‹
› прыко́чаны (9)
(11) практыко́ўка ‹
› прыко́чаны (9)
(8) стыко́ўка ‹
› прыко́чванне (11)
(12) перастыко́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
