STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова заштукоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
заштуко́ўка мн. заштуко́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
заштуко́ўкі мн. заштуко́вак, заштуко́ўкаў |
| Давальны каму? чаму? |
заштуко́ўцы мн. заштуко́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
заштуко́ўку мн. заштуко́ўкі |
| Творны кім? чым? |
заштуко́ўкай, заштуко́ўкаю мн. заштуко́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
заштуко́ўцы мн. заштуко́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
цаца-цаца, ды ў кішэнь — пра таго, хто не праміне ўзяць чужое, прысвоіць што-н.
хлопчык: хоча сэксу
мужчына: хоча пакласці галаву табе на калені і наскардзіцца на ўсіх навокал
zaštukoŭka — беларуская лацінка
Слова заштукоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік заштукоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове заштэмпялёўванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› заштуко́ўванне (13)
(11) прыдруко́ўка ‹
› заштуко́ўвацца (13)
(8) штуко́ўка ‹
› заштуко́ўваць (12)
(8) штуко́ўка ‹
› зашту́рханы (10)
(10) адштуко́ўка ‹
› зашту́рханы (10)
(11) прыштуко́ўка ‹
› зашту́рхацца (11)
(8) прыко́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
