STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова штукоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
штуко́ўка мн. штуко́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
штуко́ўкі мн. штуко́вак |
| Давальны каму? чаму? |
штуко́ўцы мн. штуко́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
штуко́ўку мн. штуко́ўкі |
| Творны кім? чым? |
штуко́ўкай, штуко́ўкаю мн. штуко́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
штуко́ўцы мн. штуко́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не будзь ла́сы на чужыя каўбасы.
— О, Вялікі і Мудры Настаўнік, я хачу разбагацець. Чаго мне не хапае, каб быць багатым?
— Каб быць багатым, табе не хапае грошай!
štukoŭka — беларуская лацінка
Слова штукоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік штукоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове штукоўнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› штуке́нцыя (9)
(10) абдруко́ўка ‹
› штуклі́вы (8)
(11) раздруко́ўка ‹
› штуко́віна (9)
(11) прыдруко́ўка ‹
› штуко́ўнасць (11)
(10) заштуко́ўка ‹
› шту́нда (6)
(10) адштуко́ўка ‹
› штунды́зм (8)
(11) прыштуко́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
