аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова штукенцыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
штуке́нцыя мн. штуке́нцыі |
| Родны каго? чаго? |
штуке́нцыі мн. штуке́нцый |
| Давальны каму? чаму? |
штуке́нцыі мн. штуке́нцыям |
| Вінавальны каго? што? |
штуке́нцыю мн. штуке́нцыі |
| Творны кім? чым? |
штуке́нцыяй, штуке́нцыяю мн. штуке́нцыямі |
| Месны у кім? у чым? |
штуке́нцыі мн. штуке́нцыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хоць небагаты, але зухаваты.
Хоць голы, але вясёлы.
— Пойдзем у кіно пасля школы?
— Не, я пасля школы ва ўніверсітэт паступаю, а потым на працу буду ўладкоўвацца.
štukiencyja — беларуская лацінка
Слова штукенцыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік штукенцыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове штуковіна + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› штука́рства (10)
(11) дыверге́нцыя ‹
› штукарыцца (10)
(12) індульге́нцыя ‹
› штука́рыць (9)
(11) завядзе́нцыя ‹
› штуклі́вы (8)
(11) турбуле́нцыя ‹
› штуко́віна (9)
(11) карпуле́нцыя ‹
› штуко́ўка (8)
(7) аме́нцыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.