мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
дыверге́нтны — прыметнік дыверса́нт — назоўнік
канцэпт

дывергенцыя

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова дывергенцыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 дыверге́нцыя

мн.  дыверге́нцыі
Родны
каго? чаго?		 дыверге́нцыі

мн.  дыверге́нцый
Давальны
каму? чаму?		 дыверге́нцыі

мн.  дыверге́нцыям
Вінавальны
каго? што?		 дыверге́нцыю

мн.  дыверге́нцыі
Творны
кім? чым?		 дыверге́нцыяй, дыверге́нцыяю

мн.  дыверге́нцыямі
Месны
у кім? у чым?		 дыверге́нцыі

мн.  дыверге́нцыях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

сядун — чалавек, які вядзе маларухомы лад жыцця, нерухавы, бяздзейны, пасіўны; дамасед


Жыхары Балі націск ставяць на і.

Запомні, а то забудзеш.

dyvierhiencyja — беларуская лацінка

Слова дывергенцыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дывергенцыя — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дыверсант + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› дыверге́нтна (11)

(12) інтэліге́нцыя ‹

› дыверге́нтнасць (14)

(18) псеўдаінтэліге́нцыя ‹

› дыверге́нтны (11)

(12) канверге́нцыя ‹

› дыверса́нт (9)

(12) індульге́нцыя ‹

› дыверса́нтка (11)

(11) завядзе́нцыя ‹

› дыверса́нцкі (11)

(9) штуке́нцыя ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

пакаленне