аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дывергенцыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дыверге́нцыя мн. дыверге́нцыі |
| Родны каго? чаго? |
дыверге́нцыі мн. дыверге́нцый |
| Давальны каму? чаму? |
дыверге́нцыі мн. дыверге́нцыям |
| Вінавальны каго? што? |
дыверге́нцыю мн. дыверге́нцыі |
| Творны кім? чым? |
дыверге́нцыяй, дыверге́нцыяю мн. дыверге́нцыямі |
| Месны у кім? у чым? |
дыверге́нцыі мн. дыверге́нцыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Паспех — людзям на смех.
Ад спеху не нарабіць бы смеху.
— Віншуем! Вас прынялі ў таемны ордэн вялікіх ныцікаў.
— Але я не хачу!
— Неблагі пачатак!
dyvierhiencyja — беларуская лацінка
Слова дывергенцыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дывергенцыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дыверсант + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дыверге́нтна (11)
(12) інтэліге́нцыя ‹
› дыверге́нтнасць (14)
(18) псеўдаінтэліге́нцыя ‹
› дыверге́нтны (11)
(12) канверге́нцыя ‹
› дыверса́нт (9)
(12) індульге́нцыя ‹
› дыверса́нтка (11)
(11) завядзе́нцыя ‹
› дыверса́нцкі (11)
(9) штуке́нцыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.