аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова канвергенцыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
канверге́нцыя мн. канверге́нцыі |
| Родны каго? чаго? |
канверге́нцыі мн. канверге́нцый |
| Давальны каму? чаму? |
канверге́нцыі мн. канверге́нцыям |
| Вінавальны каго? што? |
канверге́нцыю мн. канверге́нцыі |
| Творны кім? чым? |
канверге́нцыяй, канверге́нцыяю мн. канверге́нцыямі |
| Месны у кім? у чым? |
канверге́нцыі мн. канверге́нцыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пад чужую дудку паскачаш — потым адплачаш.
— Мам, а што такое кампраміс?
— Ну глядзі, мама хоча на цёплае мора, а тата на лыжны курорт. Кампраміс: мы ўсе едзем на мора, але тата можа ўзяць з сабой лыжы.
kanvierhiencyja — беларуская лацінка
Слова канвергенцыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік канвергенцыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове канверсаванасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› канверге́нтнасць (15)
(9) прэве́нцыя ‹
› канверге́нтны (12)
(12) інтэліге́нцыя ‹
› канверге́нты (11)
(18) псеўдаінтэліге́нцыя ‹
› канвергі́руючы (13)
(11) дыверге́нцыя ‹
› канвергі́руючы (13)
(12) індульге́нцыя ‹
› канверсава́насць (15)
(11) завядзе́нцыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.