мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
інду́кцыя — назоўнік інду́рскі — прыметнік
канцэпт

індульгенцыя

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова індульгенцыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 індульге́нцыя

мн.  індульге́нцыі
Родны
каго? чаго?		 індульге́нцыі

мн.  індульге́нцый
Давальны
каму? чаму?		 індульге́нцыі

мн.  індульге́нцыям
Вінавальны
каго? што?		 індульге́нцыю

мн.  індульге́нцыі
Творны
кім? чым?		 індульге́нцыяй, індульге́нцыяю

мн.  індульге́нцыямі
Месны
у кім? у чым?		 індульге́нцыі

мн.  індульге́нцыях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

сказаў як звязаў (як уцяў, як у сук уляпіў)
секануў як крапівою

вельмі трапна, без адхіленняў, дакладна

У серыяле «Плюрыбус» ёсць персанаж Zosia (Зося). Яна шчаслівая і не збіраецца мяняць імя ў пашпарце. Будзь як Зося.


induĺhiencyja — беларуская лацінка

Слова індульгенцыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік індульгенцыя — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове індус + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› індукцы́йнасць (13)

(18) псеўдаінтэліге́нцыя ‹

› індукцы́йны (10)

(12) канверге́нцыя ‹

› інду́кцыя (8)

(11) дыверге́нцыя ‹

› інду́рскі (8)

(11) завядзе́нцыя ‹

› інду́с (5)

(9) штуке́нцыя ‹

› інду́ска (7)

(11) турбуле́нцыя ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

антылопа сустрэла лопу