аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова індульгенцыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
індульге́нцыя мн. індульге́нцыі |
| Родны каго? чаго? |
індульге́нцыі мн. індульге́нцый |
| Давальны каму? чаму? |
індульге́нцыі мн. індульге́нцыям |
| Вінавальны каго? што? |
індульге́нцыю мн. індульге́нцыі |
| Творны кім? чым? |
індульге́нцыяй, індульге́нцыяю мн. індульге́нцыямі |
| Месны у кім? у чым? |
індульге́нцыі мн. індульге́нцыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Добраму ўсюды добра (а кепскаму кепска).
У маленстве вам кажуць: не бяры цукеркі ад незнаёмцаў. А потым адпраўляюць браць цукеркі ад незнаёмцаў і робяць з гэтага свята.
Як гэта называецца? (ніўалэХ)induĺhiencyja — беларуская лацінка
Слова індульгенцыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік індульгенцыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове індус + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› індукцы́йнасць (13)
(18) псеўдаінтэліге́нцыя ‹
› індукцы́йны (10)
(12) канверге́нцыя ‹
› інду́кцыя (8)
(11) дыверге́нцыя ‹
› інду́рскі (8)
(11) завядзе́нцыя ‹
› інду́с (5)
(9) штуке́нцыя ‹
› інду́ска (7)
(11) турбуле́нцыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.