Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

індукцыя, -і, жаночы род
  1. Спосаб разважання і метад даследавання, пры якіх агульныя выгады робяцца на аснове ведаў пра адзінкавыя факты; процілеглае дэдукцыя.
  2. Узбуджэнне электрычнага току ў якім-н. правадніку пры руху яго ў магнітным полі або пры змяненні вакол яго магнітнага поля. Электрамагнітная індукцыя. Магнітная індукцыя.
  3. Узаемадзеянне працэсаў узбуджэння і тармажэння ў нервовай сістэме, пры якім узнікненне аднаго працэсу выклікае развіццё другога, процілеглага.
   [Лац. inductio.]

❌

індукцыя

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова індукцыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	інду́кцыя мн. інду́кцыі
Родны каго? чаго?	інду́кцыі мн. інду́кцый
Давальны каму? чаму?	інду́кцыі мн. інду́кцыям
Вінавальны каго? што?	інду́кцыю мн. інду́кцыі
Творны кім? чым?	інду́кцыяй, інду́кцыяю мн. інду́кцыямі
Месны у кім? у чым?	інду́кцыі мн. інду́кцыях
Клічная форма	— мн. —

Слова індукцыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік індукцыя — у родным, давальным, творным і месным склоне

індукцыя

Навігатар

Мемчыкі