мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
карпуле́нтны — прыметнік карпу́нкт — назоўнік
канцэпт

карпуленцыя

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова карпуленцыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 карпуле́нцыя

мн.  карпуле́нцыі
Родны
каго? чаго?		 карпуле́нцыі

мн.  карпуле́нцый
Давальны
каму? чаму?		 карпуле́нцыі

мн.  карпуле́нцыям
Вінавальны
каго? што?		 карпуле́нцыю

мн.  карпуле́нцыі
Творны
кім? чым?		 карпуле́нцыяй, карпуле́нцыяю

мн.  карпуле́нцыямі
Месны
у кім? у чым?		 карпуле́нцыі

мн.  карпуле́нцыях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Часам шэпчуць — далёка чуюць, а крычаць — не чуюць.


— Сонейка, зрабі мне яечню, калі ласка.
— Аб’юзер!


karpuliencyja — беларуская лацінка

Слова карпуленцыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік карпуленцыя — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове карпункт + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› карпінскі (9)

(11) завядзе́нцыя ‹

› карпуле́нтнасць (14)

(9) штуке́нцыя ‹

› карпуле́нтны (11)

(11) турбуле́нцыя ‹

› карпу́нкт (8)

(7) аме́нцыя ‹

› карпункт (8)

(8) дэме́нцыя ‹

› карпусіро́ўка (12)

(9) эміне́нцыя ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

робат