карпуленцыя

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова карпуленцыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	карпуле́нцыя мн. карпуле́нцыі
Родны каго? чаго?	карпуле́нцыі мн. карпуле́нцый
Давальны каму? чаму?	карпуле́нцыі мн. карпуле́нцыям
Вінавальны каго? што?	карпуле́нцыю мн. карпуле́нцыі
Творны кім? чым?	карпуле́нцыяй, карпуле́нцыяю мн. карпуле́нцыямі
Месны у кім? у чым?	карпуле́нцыі мн. карпуле́нцыях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Відаць па вочках, хто ходзіць па ночках.

пра распусніка

У судзе.
— Гэты чалавек забраў у вас грошы? Пацяўпешка, адказвайце.
— Я не пацяўпешка, я пацярпелы.
— Вы аддалі грошы за грын-карту бамжу — вы пацяўпешка.

karpuliencyja — беларуская лацінка

Слова карпуленцыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: