аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова прыстыкоўванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прыстыко́ўванне мн. прыстыко́ўванні |
| Родны каго? чаго? |
прыстыко́ўвання мн. прыстыко́ўванняў |
| Давальны каму? чаму? |
прыстыко́ўванню мн. прыстыко́ўванням |
| Вінавальны каго? што? |
прыстыко́ўванне мн. прыстыко́ўванні |
| Творны кім? чым? |
прыстыко́ўваннем мн. прыстыко́ўваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
прыстыко́ўванні мн. прыстыко́ўваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не той наперадзе, што абагнаў, а той наперадзе, што за сабою цягне.
Якая розніца ва ўзросце мае быць, каб можна было казаць жэўжык? Ці можа 60-гадовы казаць так 55-гадоваму?
І што такое паджэўжык?prystykoŭvannie — беларуская лацінка
Слова прыстыкоўванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прыстыкоўванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прыстыкоўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прыстыкава́цца (13)
(11) прыко́ўванне ‹
› прыстыкава́ць (12)
(15) перастыко́ўванне ‹
› прыстыко́вачны (13)
(13) састыко́ўванне ‹
› прыстыко́ўвацца (14)
(12) зацюко́ўванне ‹
› прыстыко́ўваць (13)
(13) расцюко́ўванне ‹
› прыстыко́ўка (11)
(12) абвало́ўванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.