аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова выхаванка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
выхава́нка мн. выхава́нкі |
| Родны каго? чаго? |
выхава́нкі мн. выхава́нак |
| Давальны каму? чаму? |
выхава́нцы мн. выхава́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
выхава́нку мн. выхава́нак |
| Творны кім? чым? |
выхава́нкай, выхава́нкаю мн. выхава́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
выхава́нцы мн. выхава́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не дагледзіш вокам — заплаціш бокам.
Прыказка.— Максім, я падымаю арэнду за кватэру з наступнага месяца. Свежы рамонт. Вы павінны зразумець.
— Дык гэта ж я яго зрабіў!
— Дзякуй.
vychavanka — беларуская лацінка
Слова выхаванка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік выхаванка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове выхаванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› выхава́льны (10)
(10) дратава́нка ‹
› вы́хаванасць (11)
(9) пахава́нка ‹
› выхава́нец (9)
(8) схава́нка ‹
› выхава́нне (9)
(13) самавыхава́нка ‹
› вы́хаваны (8)
(10) віншава́нка ‹
› вы́хаваны (8)
(10) самазва́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.