STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова віншаванка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
віншава́нка мн. віншава́нкі |
| Родны каго? чаго? |
віншава́нкі мн. віншава́нак |
| Давальны каму? чаму? |
віншава́нцы мн. віншава́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
віншава́нку мн. віншава́нкі |
| Творны кім? чым? |
віншава́нкай, віншава́нкаю мн. віншава́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
віншава́нцы мн. віншава́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
аніга́дкі
1. Хоць бы што. Нашкодзіў і анігадкі.
2. Са спакойнай душой. Ачысціць гісторыю ў браўзеры і быць анігадкі ўвесь дзень.
— Мама, а калі я дажджавога чарвяка разрэжу, то яго палавінкі будуць сябраваць?
— З табой — не!
vinšavanka — беларуская лацінка
Слова віншаванка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік віншаванка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове віншаванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› віншава́льніца (13)
(8) схава́нка ‹
› віншава́льніцкі (14)
(9) выхава́нка ‹
› віншава́льны (11)
(13) самавыхава́нка ‹
› віншава́нне (10)
(10) самазва́нка ‹
› віншава́цца (10)
(9) набіва́нка ‹
› віншава́ць (9)
(9) выбіва́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
