STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова віншаванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
віншава́нне мн. віншава́нні |
| Родны каго? чаго? |
віншава́ння мн. віншава́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
віншава́нню мн. віншава́нням |
| Вінавальны каго? што? |
віншава́нне мн. віншава́нні |
| Творны кім? чым? |
віншава́ннем мн. віншава́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
віншава́нні мн. віншава́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
фацэтны — камічны, забаўны
фацэт — камічны, забаўны чалавек // нехта малазнаёмы; хто-н.
Чужы дрын вялікі, а свайго не відаць.
калі нейкай прыказкі няма, то яе варта прыдумацьvinšavannie — беларуская лацінка
Слова віншаванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік віншаванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове віншоўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› віншава́льніцкі (14)
(10) афішава́нне ‹
› віншава́льны (11)
(14) мікрафішава́нне ‹
› віншава́нка (10)
(11) бланшава́нне ‹
› віншава́цца (10)
(12) павіншава́нне ‹
› віншава́ць (9)
(10) маршава́нне ‹
› віншо́ўка (8)
(10) вершава́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
