STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова маршаванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
маршава́нне мн. маршава́нні |
| Родны каго? чаго? |
маршава́ння мн. маршава́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
маршава́нню мн. маршава́нням |
| Вінавальны каго? што? |
маршава́нне мн. маршава́нні |
| Творны кім? чым? |
маршава́ннем мн. маршава́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
маршава́нні мн. маршава́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
на Гарадзеншчыне казалі:
філюта ‘залішне свавольны, гарэзлівы, лоўкі, шустры’ (польск. filut ‘свавольнік, круцель, гарэза, прайдзісвет’)
Спачатку ты малады, а потым у цябе ўзнікае неадольнае жаданне паадмываць верхнія паліцы кухоннага гарнітура.
maršavannie — беларуская лацінка
Слова маршаванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік маршаванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове маршавасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› марш-мане́ўр (11)
(11) бланшава́нне ‹
› марш-марш (9)
(10) віншава́нне ‹
› марш-пара́д (10)
(12) павіншава́нне ‹
› ма́ршавасць (10)
(10) вершава́нне ‹
› маршаві́к (8)
(10) першава́нне ‹
› ма́ршавы (7)
(9) яршаванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
