STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова віншоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
віншо́ўка мн. віншо́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
віншо́ўкі мн. віншо́вак |
| Давальны каму? чаму? |
віншо́ўцы мн. віншо́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
віншо́ўку мн. віншо́ўкі |
| Творны кім? чым? |
віншо́ўкай, віншо́ўкаю мн. віншо́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
віншо́ўцы мн. віншо́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чым за морам віно піць, лепш у Нёмане вадзіцу.
— Слухай, там у халадзільніку быў торт. Дзе ён?
— Я з'ела адзін кавалачак.
— Добра, а дзе астатнія кавалачкі?
— А я не рэзала.
vinšoŭka — беларуская лацінка
Слова віншоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік віншоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове віншоўнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› віншава́нне (10)
(9) хрушчо́ўка ‹
› віншава́цца (10)
(8) скашо́ўка ‹
› віншава́ць (9)
(7) цішо́ўка ‹
› віншо́ўнік (9)
(8) маршо́ўка ‹
› віншо́ўны (8)
(7) яршо́ўка ‹
› віньетава́нне (12)
(9) папушо́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
