мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
віншо́ўка — назоўнік віншо́ўны — прыметнік
канцэпт

віншоўнік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова віншоўнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
віншо́ўнік

мн.  віншо́ўнікі
Родны
каго? чаго?
віншо́ўніка

мн.  віншо́ўнікаў
Давальны
каму? чаму?
віншо́ўніку

мн.  віншо́ўнікам
Вінавальны
каго? што?
віншо́ўніка

мн.  віншо́ўнікаў
Творны
кім? чым?
віншо́ўнікам

мн.  віншо́ўнікамі
Месны
у кім? у чым?
віншо́ўніку

мн.  віншо́ўніках
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Памаленьку, бо спінку зломіш.


Выкідваючы хлам, галоўнае — не пачынаць яго разглядаць!


vinšoŭnik — беларуская лацінка

Слова віншоўнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік віншоўнік — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове віньетаванне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


віншава́цца (10)

(14) літсупрацо́ўнік

віншава́ць (9)

(6) чо́ўнік

віншо́ўка (8)

(8) кашо́ўнік

віншо́ўны (8)

(9) грушо́ўнік

віньетава́нне (12)

(9) прызыўні́к

віньетава́ны (11)

(11) дапрызы́ўнік


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

у сваёй кватэры