STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова віншоўнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
віншо́ўнік мн. віншо́ўнікі |
| Родны каго? чаго? |
віншо́ўніка мн. віншо́ўнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
віншо́ўніку мн. віншо́ўнікам |
| Вінавальны каго? што? |
віншо́ўніка мн. віншо́ўнікаў |
| Творны кім? чым? |
віншо́ўнікам мн. віншо́ўнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
віншо́ўніку мн. віншо́ўніках |
| Клічная форма | — мн. — |
весь мир: депрессия
беларусы: роспач, маркота, клопат, журба, туга, смутак, нядоля, жалоба, скруха, збянтэжанасць, сум
vinšoŭnik — беларуская лацінка
Слова віншоўнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік віншоўнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове віньетаванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› віншава́цца (10)
(14) літсупрацо́ўнік ‹
› віншава́ць (9)
(6) чо́ўнік ‹
› віншо́ўка (8)
(8) кашо́ўнік ‹
› віншо́ўны (8)
(9) грушо́ўнік ‹
› віньетава́нне (12)
(9) прызыўні́к ‹
› віньетава́ны (11)
(11) дапрызы́ўнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
