аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова грушоўнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
грушо́ўнік мн. грушо́ўнікі |
| Родны каго? чаго? |
грушо́ўніку мн. грушо́ўнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
грушо́ўніку мн. грушо́ўнікам |
| Вінавальны каго? што? |
грушо́ўнік мн. грушо́ўнікі |
| Творны кім? чым? |
грушо́ўнікам мн. грушо́ўнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
грушо́ўніку мн. грушо́ўніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Біты сабака кія баіцца.
— Цябе не напружвае той факт, што ўсе твае сябры ўжо даўным-даўно пажаніліся?
— Напружвае. Але я не ведаю, як ім дапамагчы…
hrušoŭnik — беларуская лацінка
Слова грушоўнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік грушоўнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове грушына + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› гру́шка (6)
(6) чо́ўнік ‹
› грушо́вы (7)
(8) кашо́ўнік ‹
› грушо́ўка (8)
(9) віншо́ўнік ‹
› гру́шына (7)
(9) прызыўні́к ‹
› гры́б (4)
(11) дапрызы́ўнік ‹
› грыбава́р (8)
(9) падрыўні́к ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Слонім