аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова грушоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
грушо́ўка мн. грушо́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
грушо́ўкі мн. грушо́вак |
| Давальны каму? чаму? |
грушо́ўцы мн. грушо́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
грушо́ўку мн. грушо́ўкі |
| Творны кім? чым? |
грушо́ўкай, грушо́ўкаю мн. грушо́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
грушо́ўцы мн. грушо́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
хадзі́ць як бэ́йбас — пра гультаяватага хлопца
— Зося, чаму вы пачалі граць на піяніна?
— У мяне са скрыпкі піва падала…
hrušoŭka — беларуская лацінка
Слова грушоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік грушоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове грушоўнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› груша́сты (8)
(8) маршо́ўка ‹
› гру́шка (6)
(7) яршо́ўка ‹
› грушо́вы (7)
(9) папушо́ўка ‹
› грушо́ўнік (9)
(7) тушо́ўка ‹
› гру́шына (7)
(9) затушо́ўка ‹
› гры́б (4)
(11) ператушо́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.