STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова грушка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
гру́шка мн. гру́шкі |
| Родны каго? чаго? |
гру́шкі мн. гру́шак |
| Давальны каму? чаму? |
гру́шцы мн. гру́шкам |
| Вінавальны каго? што? |
гру́шку мн. гру́шкі |
| Творны кім? чым? |
гру́шкай, гру́шкаю мн. гру́шкамі |
| Месны у кім? у чым? |
гру́шцы мн. гру́шках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Родная зямелька — як зморанаму пасцелька.
Колькі ваўка ні кармі, у слана таўсцейшы.
(прымаўка)hruška — беларуская лацінка
Слова грушка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік грушка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове грушоўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› груша́нкавы (10)
(10) крупару́шка ‹
› грушападо́бны (12)
(10) прыпару́шка ‹
› груша́сты (8)
(6) бру́шка ‹
› грушо́вы (7)
(7) ігру́шка ‹
› грушо́ўка (8)
(7) ядру́шка ‹
› грушо́ўнік (9)
(9) завіру́шка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
