мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
бручко́ўнік — назоўнік брушнатыфо́зны — прыметнік
канцэпт

брушка

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова брушка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
бру́шка

мн.  бру́шкі
Родны
каго? чаго?
бру́шка

мн.  бру́шкаў
Давальны
каму? чаму?
бру́шку

мн.  бру́шкам
Вінавальны
каго? што?
бру́шка

мн.  бру́шкі
Творны
кім? чым?
бру́шкам

мн.  бру́шкамі
Месны
у кім? у чым?
бру́шку

мн.  бру́шках
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто позна прыязджае, той косці абгрызае.


Калі мне не падабаюцца алівы — я іх не ем. Я не заходжу да аліў на старонку, не цікаўлюся іхным жыццём і не абмяркоўваю гэтыя сраныя алівы.

І я зусім не пра алівы.

bruška — беларуская лацінка

Слова брушка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік брушка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове брушына + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


бручкаві́нне (11)

(7) гару́шка

бру́чкавы (8)

(10) крупару́шка

бручко́ўнік (10)

(10) прыпару́шка

брушнатыфо́зны (13)

(6) гру́шка

брушны́ (6)

(7) ігру́шка

брушы́на (7)

(7) ядру́шка


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

упускаць