STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова брушка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
бру́шка мн. бру́шкі |
| Родны каго? чаго? |
бру́шка мн. бру́шкаў |
| Давальны каму? чаму? |
бру́шку мн. бру́шкам |
| Вінавальны каго? што? |
бру́шка мн. бру́шкі |
| Творны кім? чым? |
бру́шкам мн. бру́шкамі |
| Месны у кім? у чым? |
бру́шку мн. бру́шках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Абы здароўе, а жыццё будзе.
Прыказкі і прымаўкі ў дзвюх кнігах (1976)— Тат, а я сёння сніў, як ты мне 50 долараў даў!
— Пакінь іх сабе, сынку!
bruška — беларуская лацінка
Слова брушка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік брушка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове брушына + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› бручкаві́нне (11)
(7) гару́шка ‹
› бру́чкавы (8)
(10) крупару́шка ‹
› бручко́ўнік (10)
(10) прыпару́шка ‹
› брушнатыфо́зны (13)
(6) гру́шка ‹
› брушны́ (6)
(7) ігру́шка ‹
› брушы́на (7)
(7) ядру́шка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
перад і трэба паставіць коску або працяжнік, праўда ж?