аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова гарушка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
гару́шка мн. гару́шкі |
| Родны каго? чаго? |
гару́шкі мн. гару́шак |
| Давальны каму? чаму? |
гару́шцы мн. гару́шкам |
| Вінавальны каго? што? |
гару́шку мн. гару́шкі |
| Творны кім? чым? |
гару́шкай, гару́шкаю мн. гару́шкамі |
| Месны у кім? у чым? |
гару́шцы мн. гару́шках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пашлі дурнога, а за ім другога.
Прыказка.— Ты ўпэўнены, што перапісваешся толькі са мной?
— Упэўнены. Чаму ты запытваеш?
— Таму што і Вальжына, і Гануля — гэта я.
— Вось бачыш, толькі з табой.
haruška — беларуская лацінка
Слова гарушка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік гарушка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове гарцаванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› гару́чка (7)
(9) зеляпу́шка ‹
› гару́чы (6)
(9) гавару́шка ‹
› гару́чы (6)
(9) завару́шка ‹
› гару́шчы (7)
(10) крупару́шка ‹
› гарцава́нне (10)
(10) прыпару́шка ‹
› гарцава́цца (10)
(6) бру́шка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.