STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова прыпарушка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прыпару́шка мн. прыпару́шкі |
| Родны каго? чаго? |
прыпару́шкі мн. прыпару́шак |
| Давальны каму? чаму? |
прыпару́шцы мн. прыпару́шкам |
| Вінавальны каго? што? |
прыпару́шку мн. прыпару́шкі |
| Творны кім? чым? |
прыпару́шкай, прыпару́шкаю мн. прыпару́шкамі |
| Месны у кім? у чым? |
прыпару́шцы мн. прыпару́шках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Страчаліся — цалаваліся, а як у адну хату сышліся, дык за чубы ўзяліся.
У цябе раскошнае жыццё, ты цудоўна бавіш час, табе весела, у вачах шчасце — а гэта, аказваецца, алкагалізм.
pryparuška — беларуская лацінка
Слова прыпарушка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прыпарушка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прыпас + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прыпару́шванне (13)
(9) завару́шка ‹
› прыпару́швацца (13)
(7) гару́шка ‹
› прыпару́шваць (12)
(10) крупару́шка ‹
› прыпарушы́ць (11)
(6) бру́шка ‹
› прыпа́рыць (9)
(6) гру́шка ‹
› прыпа́с (6)
(7) ігру́шка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
