аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
зваротны
1-е спражэнне
праспрагаць дзеяслоў прыпарушвацца
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| словаформы |
|
|---|---|
| Пачатковая форма |
прыпару́швацца |
| Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць? |
я прыпару́шваюся мы прыпару́шваемся ты прыпару́шваешся вы прыпару́шваецеся ён, яна, яно прыпару́шваецца яны прыпару́шваюцца |
| Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі? |
ж.
прыпару́швалася
м. прыпару́шваўся н. прыпару́швалася мн. прыпару́шваліся |
| Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце? |
ты прыпару́швайся вы прыпару́швайцеся |
| Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы? |
прыпару́шваючыся |
скарбніца
як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца
Дзве прычыны, чаму я не даю грошы бяздомным:
1. Ім патрэбны грошы на алкаголь.
2. Мне патрэбны грошы на алкаголь.
pryparušvacca — беларуская лацінка
Слова прыпарушвацца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове прыпарушваць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прыпару́шаны (11)
(14) пазапару́швацца ‹
› прыпару́шаны (11)
(13) распару́швацца ‹
› прыпару́шванне (13)
(15) параспару́швацца ‹
› прыпару́шваць (12)
(10) абру́швацца ‹
› прыпару́шка (10)
(9) зру́швацца ‹
› прыпарушы́ць (11)
(10) узру́швацца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.