аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
прыметнік
адносны
праскланяць слова прыпарушаны
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
прыпару́шаная
м. прыпару́шаны н. прыпару́шанае мн. прыпару́шаныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
прыпару́шанай, прыпару́шанае
м. прыпару́шанага н. прыпару́шанага мн. прыпару́шаных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
прыпару́шанай
м. прыпару́шанаму н. прыпару́шанаму мн. прыпару́шаным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
прыпару́шаную
м. прыпару́шаны (неадуш.), прыпару́шанага (адуш.) н. прыпару́шанае мн. прыпару́шаныя (неадуш.), прыпару́шаных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
прыпару́шанай, прыпару́шанаю
м. прыпару́шаным н. прыпару́шаным мн. прыпару́шанымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
прыпару́шанай
м. прыпару́шаным н. прыпару́шаным мн. прыпару́шаных |
скарбніца
На дзень вяселле, а навек мучэнне.
— Ты мяне чуеш?
— Чую. Але не слухаю.
pryparušany — беларуская лацінка
Слова прыпарушаны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове прыпасаваны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прыпару́чаны (11)
(10) непару́шаны ‹
› прыпаруча́ць (11)
(11) распару́шаны ‹
› прыпаручэ́нне (12)
(11) распару́шаны ‹
› прыпару́шванне (13)
(8) абру́шаны ‹
› прыпару́швацца (13)
(8) абру́шаны ‹
› прыпару́шваць (12)
(10) неабру́шаны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.