STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова прыпаручэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прыпаручэ́нне мн. прыпаручэ́нні |
| Родны каго? чаго? |
прыпаручэ́ння мн. прыпаручэ́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
прыпаручэ́нню мн. прыпаручэ́нням |
| Вінавальны каго? што? |
прыпаручэ́нне мн. прыпаручэ́нні |
| Творны кім? чым? |
прыпаручэ́ннем мн. прыпаручэ́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
прыпаручэ́нні мн. прыпаручэ́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
маленькі, ды залаценькі
— Віншуем! Вас прынялі ў таемны ордэн вялікіх ныцікаў.
— Але я не хачу!
— Неблагі пачатак!
pryparučennie — беларуская лацінка
Слова прыпаручэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прыпаручэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прыпарушванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прыпарто́вы (10)
(13) партдаручэ́нне ‹
› прыпару́чаны (11)
(9) заручэ́нне ‹
› прыпаруча́ць (11)
(9) паручэ́нне ‹
› прыпару́шаны (11)
(8) кручэ́нне ‹
› прыпару́шаны (11)
(13) шоўкакручэ́нне ‹
› прыпару́шванне (13)
(8) тручэ́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
