аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова заручэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
заручэ́нне мн. заручэ́нні |
| Родны каго? чаго? |
заручэ́ння мн. заручэ́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
заручэ́нню мн. заручэ́нням |
| Вінавальны каго? што? |
заручэ́нне мн. заручэ́нні |
| Творны кім? чым? |
заручэ́ннем мн. заручэ́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
заручэ́нні мн. заручэ́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
за вушка ды на сонейка
выкрыць, прыцягнуць да адказнасці каго-н.Не бойся рабіць памылкі. Калі б не памылка твайго бацькі, цябе б наогул не было.
zaručennie — беларуская лацінка
Слова заручэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік заручэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове зарыбленне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зару́чыны (8)
(7) пучэ́нне ‹
› заручы́цца (9)
(9) даручэ́нне ‹
› заручы́ць (8)
(13) партдаручэ́нне ‹
› зарфава́ны (9)
(9) паручэ́нне ‹
› зарфава́ць (9)
(12) прыпаручэ́нне ‹
› зары́біць (8)
(8) кручэ́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.