STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова грушына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
гру́шына мн. гру́шыны |
| Родны каго? чаго? |
гру́шыны мн. гру́шын |
| Давальны каму? чаму? |
гру́шыне мн. гру́шынам |
| Вінавальны каго? што? |
гру́шыну мн. гру́шыны |
| Творны кім? чым? |
гру́шынай, гру́шынаю мн. гру́шынамі |
| Месны у кім? у чым? |
гру́шыне мн. гру́шынах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
дадай у свой лексікон і працоўны чат:
даўбешка — пра тупога, някемлівага чалавека
доўбня / даўбня — пра няцямкага, дурнога чалавека
тупы як абух — някемлівы, неразумны
А чаго ты не зробіш ДНК-тэст? Можа твае бацькі зусім не твае бацькі. Пачні расследаванне.
hrušyna — беларуская лацінка
Слова грушына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік грушына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове грыб + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› грушо́вы (7)
(7) брушы́на ‹
› грушо́ўка (8)
(8) абру́шына ‹
› грушо́ўнік (9)
(10) падбру́шына ‹
› гры́б (4)
(8) ігру́шына ‹
› грыбава́р (8)
(7) крушы́на ‹
› грыбава́рачны (12)
(8) цяру́шына ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
