аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова крушына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
крушы́на мн. крушы́ны |
| Родны каго? чаго? |
крушы́ны мн. крушы́н |
| Давальны каму? чаму? |
крушы́не мн. крушы́нам |
| Вінавальны каго? што? |
крушы́ну мн. крушы́ны |
| Творны кім? чым? |
крушы́най, крушы́наю мн. крушы́намі |
| Месны у кім? у чым? |
крушы́не мн. крушы́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пытайся не ў старога, а ў бывалага.
Мужык лячыўся ад заафіліі, але ўсе яго намаганні пайшлі кату пад хвост.
krušyna — беларуская лацінка
Слова крушына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік крушына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове крушынавыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кру́шня (6)
(10) падбру́шына ‹
› крушо́н (6)
(7) гру́шына ‹
› крушо́нны (8)
(8) ігру́шына ‹
› крушы́навы (9)
(8) цяру́шына ‹
› крушы́навыя (10)
(9) прысу́шына ‹
› крушы́ніна (9)
(6) мы́шына ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.