аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова прысушына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прысу́шына мн. прысу́шыны |
| Родны каго? чаго? |
прысу́шыны мн. прысу́шын |
| Давальны каму? чаму? |
прысу́шыне мн. прысу́шынам |
| Вінавальны каго? што? |
прысу́шыну мн. прысу́шыны |
| Творны кім? чым? |
прысу́шынай, прысу́шынаю мн. прысу́шынамі |
| Месны у кім? у чым? |
прысу́шыне мн. прысу́шынах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
марцовая пара — час заляцанняў, легкадумных паводзін (сакавіцкі час)
кот марцовы — распуснік, юрлівец, кныр, бабздыр, бабадур; пра немаладога — марцовы кавалер, стары бугай
Каменны век скончыўся не таму, што скончылася каменне.
Нафтавы век скончыцца не таму, што скончыцца нафта.
prysušyna — беларуская лацінка
Слова прысушына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прысушына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прысцёбванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прысу́шваць (10)
(8) ігру́шына ‹
› прысу́шка (8)
(7) крушы́на ‹
› прысу́шлівы (10)
(8) цяру́шына ‹
› прысушы́ць (9)
(6) мы́шына ‹
› прысце́н (7)
(7) альшы́на ‹
› прысце́нак (9)
(7) арэ́шына ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.