аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова тушоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
тушо́ўка мн. тушо́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
тушо́ўкі мн. тушо́вак |
| Давальны каму? чаму? |
тушо́ўцы мн. тушо́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
тушо́ўку мн. тушо́ўкі |
| Творны кім? чым? |
тушо́ўкай, тушо́ўкаю мн. тушо́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
тушо́ўцы мн. тушо́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
але́ ж і — выказвае здзіўленне, захапленне, абурэнне, іронію
Але ж і навальніца! Але ж і нягоднік!
— Што, чакаеш прынца на белым Лексусе?
— Ды не… Галоўнае, каб чалавек быў добры. А якога колеру Лексус, не мае значэння.
tušoŭka — беларуская лацінка
Слова тушоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік тушоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове тушылка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› тушо́ваны (8)
(7) яршо́ўка ‹
› тушо́начны (9)
(9) папушо́ўка ‹
› тушо́нка (7)
(8) грушо́ўка ‹
› тушы́лка (7)
(9) затушо́ўка ‹
› тушы́льнік (9)
(11) ператушо́ўка ‹
› тушыравацца (11)
(9) адтушо́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.