STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова адтушоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
адтушо́ўка мн. адтушо́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
адтушо́ўкі мн. адтушо́вак |
| Давальны каму? чаму? |
адтушо́ўцы мн. адтушо́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
адтушо́ўку мн. адтушо́ўкі |
| Творны кім? чым? |
адтушо́ўкай, адтушо́ўкаю мн. адтушо́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
адтушо́ўцы мн. адтушо́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Слова — вецер, а пісьмо — грунт.
Якуб Колас, «Новая зямля»:
Гарэлка, радасць-весялуха,
Прыемна булькае для вуха
І гэтак вочы прыцягае,
Ну, як каханка маладая!
adtušoŭka — беларуская лацінка
Слова адтушоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік адтушоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове адтыканне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› адтушо́ўванне (12)
(7) тушо́ўка ‹
› адтушо́ўвацца (12)
(9) затушо́ўка ‹
› адтушо́ўваць (11)
(11) ператушо́ўка ‹
› адтыка́нне (9)
(10) падтушо́ўка ‹
› адтыка́цца (9)
(8) стушо́ўка ‹
› адтыка́ць (8)
(10) растушо́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
