выцмыгванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова выцмыгванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	выцмы́гванне мн. выцмы́гванні
Родны каго? чаго?	выцмы́гвання мн. выцмы́гванняў
Давальны каму? чаму?	выцмы́гванню мн. выцмы́гванням
Вінавальны каго? што?	выцмы́гванне мн. выцмы́гванні
Творны кім? чым?	выцмы́гваннем мн. выцмы́гваннямі
Месны у кім? у чым?	выцмы́гванні мн. выцмы́гваннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Пахваліся жонкаю не назаўтра пасля вяселля, а дзяцей маючы.

Шчаслівы той, хто навучыўся захапляцца, а не зайздросціць.

vycmyhvannie — беларуская лацінка

Слова выцмыгванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік выцмыгванне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове выцуранне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0

Навігатар

› выцко́ўваць (10)

(11) пралы́гванне ‹

› вы́цмуглы (8)

(9) злы́гванне ‹

› вы́цмыгаць (9)

(11) разлы́гванне ‹

выцмы́гванне (11)

› выцмы́гваць (10)

(11) пашмы́гванне ‹

› вы́цмыгнуць (10)

(12) прашмы́гванне ‹

› вы́цубіць (8)

(11) вышмы́гванне ‹

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Аналема — крывая, якую Сонца «малюе» на небе на працягу года, калі фіксаваць ягонае месцазнаходжанне штодня ў адзін і той жа час.

Вось гэта сапраўды Супер 8.