STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова вышмыгванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вышмы́гванне мн. вышмы́гванні |
| Родны каго? чаго? |
вышмы́гвання мн. вышмы́гванняў |
| Давальны каму? чаму? |
вышмы́гванню мн. вышмы́гванням |
| Вінавальны каго? што? |
вышмы́гванне мн. вышмы́гванні |
| Творны кім? чым? |
вышмы́гваннем мн. вышмы́гваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
вышмы́гванні мн. вышмы́гваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто сябе хваліць, няхай таго пярун спаліць.
Не хвалі сябе, няхай людзі пахваляць.
Чужая пахвала як гром грыміць, а самахвальства смярдзіць.
Крыўдна, калі ты злапамятная і добрая: зло памятаеш, а адпомсціць не можаш.
vyšmyhvannie — беларуская лацінка
Слова вышмыгванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вышмыгванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вышнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вы́шмуляны (9)
(11) выцмы́гванне ‹
› вы́шмуляцца (10)
(11) пашмы́гванне ‹
› вы́шмуляць (9)
(12) прашмы́гванне ‹
› вышмы́гваць (10)
(11) падры́гванне ‹
› вы́шмыгнуць (10)
(10) здры́гванне ‹
› вышмы́квацца (11)
(11) уздры́гванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
