STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова здрыгванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
здры́гванне мн. здры́гванні |
| Родны каго? чаго? |
здры́гвання мн. здры́гванняў |
| Давальны каму? чаму? |
здры́гванню мн. здры́гванням |
| Вінавальны каго? што? |
здры́гванне мн. здры́гванні |
| Творны кім? чым? |
здры́гваннем мн. здры́гваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
здры́гванні мн. здры́гваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
бі́бікі (лы́нды) біць — гультаяваць (гультайнічаць), бяздзейнічаць, нічога не рабіць; займацца пустымі справамі
— Скарнік, ты, несумнеўна, самы нікчэмны слоўнік з усіх, пра якія я чуў.
— Але вы пра мяне чулі.
zdryhvannie — беларуская лацінка
Слова здрыгванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік здрыгванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове здрыжнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› здрыгану́цца (11)
(12) прашмы́гванне ‹
› здрыгану́ць (10)
(11) вышмы́гванне ‹
› здрыга́цца (9)
(11) падры́гванне ‹
› здры́гвацца (10)
(11) уздры́гванне ‹
› здрыгну́цца (10)
(9) зры́гванне ‹
› здры́жнік (8)
(12) састры́гванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
