вышпурванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова вышпурванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	вышпу́рванне мн. вышпу́рванні
Родны каго? чаго?	вышпу́рвання мн. вышпу́рванняў
Давальны каму? чаму?	вышпу́рванню мн. вышпу́рванням
Вінавальны каго? што?	вышпу́рванне мн. вышпу́рванні
Творны кім? чым?	вышпу́рваннем мн. вышпу́рваннямі
Месны у кім? у чым?	вышпу́рванні мн. вышпу́рваннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

дадай у свой лексікон і працоўны чат:
даўбешка — пра тупога, някемлівага чалавека
доўбня / даўбня — пра няцямкага, дурнога чалавека
тупы як абух — някемлівы, неразумны

вандроўка па сінонімах

— Тата, мне здаецца, ты любіш праграмаванне і сабак больш, чым мяне.
— Не гавары глупства, Таксапітон.

vyšpurvannie — беларуская лацінка

Слова вышпурванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: