Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 адпусціць, -пушчу, -пусціш, -пусціць; закончанае трыванне, каго-што.
  1. Дазволіць каму-н. пайсці, паехаць ці адлучыцца. Капітан адпусціў паставога, а сам пачаў пісаць пратакол. ← Алесь Якімовіч. У пачатку вёскі Салаўёў адпусціў машыну.. і пайшоў далей пехатою. ← Уладзімір Шахавец. // Абслужыўшы, задаволіўшы чые-н. патрэбы, даць магчымасць пайсці. Доўга давялося чакаць, пакуль Нічыпар адпусціць пакупнікоў. ← Барыс Стральцоў. // Даць мажлівасць пайсці на новую працу, вучобу і пад. [Сазон:] — Конюхам пастанавілі прызначыць Карэньку, а.. [Кліма] адпусцілі ў леснікі. ← Якуб Ермаловіч.
  2. каго. Даць каму-н. свабоду, выпусціць з няволі. Адпусціць затрыманага. ▪ [Таццяна:] Дайце слова, Што вы адпусціце мяне на волю, І скажу вам праўду. ← Пятро Глебка. // За паншчынай — вызваліць ад прыгоннай залежнасці, даць адпускную, вольную. Адпусціць прыгоннага на волю.
  3. Перастаць стрымліваць, сціскаць; выпусціць з рук. Міцька неахвотна адпусціў пальцы, вызваліў .. [Храпкевічаў] каўнер. ← Іван Шамякін. Галінка, якую адпусціў.. Казак, спружыніла і балюча сцебанула мяне па твары. ← Аляксей Карпюк. — Ага, папаўся! — дзед схапіў Язэпа за вуха. Язэп адпусціў падол, і соль пасыпалася на зямлю. ← Алесь Асіпенка. // што. Зрабіць менш нацягнутым, паслабіць. Адпусціць папружку. Адпусціць тармазы. ▪ Вайтовіч адпусціў трошкі вальней сырамятныя лейцы. ← Алесь Пальчэўскі. // размоўнае слова Зменшыцца, сціхнуць, перастаць мучыць каго-н. (пра хваробу, болі, пачуцці). [Кірдун:] — Божа ж мой. А як жа я чакаў! Кожную раніцу. Калі гэта, думаю, тая хвароба адпусціць?! Не пускалі мяне. Нікога не пускалі. ← Уладзімір Караткевіч. // Аслабець, памякчэць, паменшыцца (пра надвор'е). Мароз адпусціў. / у безасабовая форма ужыв. З раніцы трохі адпусціла. Памякчэла зямля, раставаў першы кволы сняжок. ← Сяргей Грахоўскі.
  4. што. Выдаць пэўную колькасць чаго-н., прадаць. Адпусціць тавары са склада. // Назначыць, выдзеліць пэўныя сродкі для якой-н. мэты, асігнаваць. Адпусціць сродкі на капітальнае будаўніцтва. // Вызначыць пэўны тэрмін. Адпусціць тры дні на вяселле.
  5. што. Адгадаваць (валасы, ногці і пад.). Адпусціць бараду.
  6. устарэлае Дараваць (віну, грахі, доўг і пад.).
  7. што. Сказаць што-н. вострае, нечаканае або недарэчнае. Бабініч адпусціў такія словы аб іх спяванні, што і прывычныя жанкі [паўскоквалі] з месца. ← Якуб Колас.
  8. спецыяльны тэрмін Зрабіць мякчэйшым, зменшыць гарт.
  •••
  Адпусціць душу на пакаянне (жартаўлівае) — адпусціць, не чапаць.