Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 спусціць, спушчу, спусціш, спусціць; закончанае трыванне
  1. каго-што. Перамясціць зверху ўніз; апусціць. Пазней, як змрок на поле ляжа І ветрык пройдзецца травой, Салдаты спусцяць і прывяжуць Яго [аэрастат] над самаю зямлёй. ← Уладзімір Ляпёшкін. Як толькі Міканор спусціў ногі з палацяў, соладка са сну пацягнуўся, адразу пачуў на сабе .. позірк маці. ← Іван Мележ. // Звесці ўніз таго, хто знаходзіцца зверху або на паверхні чаго-н. Коней спусцілі ад куль уніз з абрывістага берага, да самай рэчкі. ← Кузьма Чорны. Надзю і Ваню вывелі ў двор, але нікуды далей не пагналі, а спусцілі ў падвал, зачынілі ў цёмным і халодным закутку. ← Генадзь Бураўкін. // Апусціць ніжэй, чым было. Страху не раскрывалі. Паадбівалі ў кроквах паясы і спусцілі на два бакі ўніз па палавінцы. ← Якуб Ермаловіч. // Зняўшы каго-, што-н. адкуль-н., паставіць ці пакласці куды-н. — Куды вы мяне пан[еся]це? — запытала.. [Ірынка], як быццам з расчараваннем пасля таго, як яе спусцілі з рук на драўляны памостак ганка. ← Кузьма Чорны. Мігам спусцілі па зямлю чатыры вялізныя скрынкі. ← Пампей Беразняк. // Зняць што-н. адзетае, сунучы ўніз. Спусціць панчохі. ▪ Спусціла [Валя] на пясок спадніцу, прытаптала яе нагамі і больш баялася што скідаць. ← Іван Шамякін. // Перамясціцца ніжэй (сесці, легчы і пад.). У гэтае старасвецкае крэсла асцярожна спусціў цяпер Гвардыян сваё недалужнае цела. ← Міхась Зарэцкі. // Падаць зверху ўніз. Спусціць вяроўку. ▪ Палезла [Назарыха] на гарышча, на вяроўцы спусціла адтуль калыску. Ледзь сама не звалілася. ← Барыс Стральцоў. // Перамясціць на ваду пасля рамонту, пабудовы і пад. (пра судна). Смалою трохі засмалілі І на ваду чаўнок спусцілі. ← Якуб Колас. // Апусціць на ваду з борта карабля. Матросы спусцілі на ваду .. шлюпку і што сілы паплылі да кашалота. ← А. Матрунёнак. // Апусціць у, глыб чаго-н.; утапіць. — Чакай, пакуль шляхта аддасць табе збожжа, — загаварыла Параска. — Лепей у ямах пагнояць ці ў пельку спусцяць. ← Сяргей Грахоўскі.
  2. каго-што. Вызваліць ад прывязі (пра жывёлу). Спусціць сабаку на ноч. // Нацкаваць на каго-н. [Бацька:] — Як спушчу з ланцугу сабаку, дык без штаноў пачыкільгаеш дамоў. ← Алесь Бажко. [Хлопцы] пайшлі, азіраючыся, бо баяліся, што сярдзітая цётка спусціць з ланцуга ваўкадава. ← Алесь Асіпенка.
  3. што. Выпусціць вадкасць, газ і пад. а; куль-н. Спусціць пару з катла. ▪ [Мікалай Патапавіч:] — Што, вы не маглі б навесці тут парадак: спусціць ваду, зграбці гной у кучы. ← Аляксей Кулакоўскі. Відаць, нямала палажыў тут сілы Кірыла, каб зраўнаваць пагоркі, павыкопваць канавы, спусціць гнілую балотную ваду, ды павыкарчоўваць імшары. ← Янка Скрыган. / Ачысціць, зрабіць парожнім (ад вады, газ; і пад.). Спусціць шыну. ▪ Сама сабою напрошваецца думка — прарэзаць глыбокім каналам грудзі Сухіх грудоў і спусціць Гнілое балота ў Міранку, каб на яго месцы зазелянеў пышны луг. ← Якуб Колас. // Сабраць, набраць выпускаючы адкуль-н. вадкасць. — Вось з гэтае бярозы .. спусцілі дзве бочкі соку, — сказала Антоля брату, калі яны падышлі бліжэй. ← Уладзімір Дамашэвіч. // без дапаўнення Выпусціць з сябе паветра (пра напампаваныя прадметы). Але ў дарозе нам [рыбаловам] не пашанцавала — спусціла кола газіка, і на возера прыбылі на захадзе сонца. ← Іван Сіняўскі. А як жа чалавек катацца без насоса? А раптам камера спусціць? ← Леанід Прокша.
  4. што і без дапаўнення размоўнае слова Пахудзець, палягчэць у вазе. Спусціць тры кілаграмы.
  5. каго-што. Накіраваць, паслаць што-н. у ніжэйшую арганізацыю, інстанцыю.. Ды і сапраўды трэба было прагледзяць цэлы стос тэхнічнай літаратуры, прысланай аддзелам тэхнічнай прапаганды, каб заўтра «спусціць» службам. ← Уладзімір Карпаў. // пераноснае значэнне Панізіць на службе. Кажуць, што спусцілі .. [кіраўніка ўстановы] па колькі прыступак ніжэй за тое, што працаваў слаба, а сябе любіў дужа. ← Павел Кавалёў. Генрыху Візэнеру не пашанцавала ў службе. Да гэтага на працягу ўсяе вайны ён ішоў толькі ўгару .. А тут яго раптам спусцілі ўніз. ← Іван Шамякін.
  6. што. Зрушыўшы, ссунуўшы што-н., вызваліць з замацаванага становішча (пра дэталі механізмаў). Спусціць затвор фотаапарата. ▪ [Міхась] плаўна спусціў курок. ← Алесь Якімовіч. Яшчэ раз спусціў [баец] курок — Асечка. Нідзе нікога. ← Міхась Калачынскі. // Закончыць або звузіць вязанне, захапіўшы адразу некалькі вочак. Спусціць плячо ў кофце. // Пры вязанні даць саскочыць вочку з прутка або з кручка.
  7. што. размоўнае слова Спілаваўшы, паваліць (пра дрэва). [Іван Аўдолевіч] прыехаў следам за намі, у гушчар далёка не палез, сасну спусціў маладую, — таму вось і гатоў, ужо ўвязвае воз. ← Янка Брыль. [Яўхім:] — Або паехаў у лес па дровы. А поруч хвойка стаіць, выносістая такая, што сама ў сцяну просіцца. Ну як, скажы, старшыня, крывуліну ссекчы, а хвойку гэтую пакінуць! Возьмеш ды спусціш яе на дол. ← Аркадзь Чарнышэвіч.
  8. што. Скінуць што-н. уніз, падарваўшы. [Валодзя:] — Прыгарадны цягнік ходзіць да Слабады і вяртаецца назад у Жлобін. Трэба ўзарваць мост і спусціць у рэчку цягнік. ← Уладзімір Федасеенка. Сёння мы [падрыўнікі] павінны спусціць хоць адзін эшалон. ← Іван Новікаў.
  9. пераноснае значэнне; каго-што. Збыць, прадаць. Бацька .. [Асмалоўскага] быў яшчэ багаты, але амаль усю зямлю спусціў, і дзеці ўжо жылі, як гарох пры дарозе — кожны іх шчыпаў. ← Іван Сіўцоў. Фактычна .. [музей] утрымліваў гэты дробны памешчык Касцюк, які спусціў на музей, усю сваю гаспадарку. ← Аляксей Карпюк. // Зрасходаваць, патраціць. І з-за гэтай самай дзяўчыны .. [сябар] у першы ж дзень семінара спусціў усе камандзіровачныя. ← Леанід Прокша. // Добраахвотна адмовіцца ад чаго-н. на карысць каго-н. Ды хай будзе вам вядома, Я чужога не хачу, Але ўласнага нікому Я таксама не спушчу. ← Генадзь Кляўко.
  10. што і без дапаўнення Збавіць цану. [Стафанковіч да Вэні:] — У гаспадара два япрукі на продаж. — Заязджайце ў двор; таргуйцеся, дорага не давайце. Спусціць, чорт яго не возьме. ← Кузьма Чорны. І хаця б адна душа падышла да вязкі — спусціў бы [Дзімка] цяпер які рубель з цаны, бо хіба выцерпіш на такім марозе. ← Мікола Капыловіч.
  11. пераноснае значэнне; што і без дапаўнення Дараваць, пакінуць без пакарання які-н. учынак. [Гулік:] — Будзь асцярожны: Фогель, калі пранюхае, то не спусціць. ← Іван Навуменка. [Лейка:] — Правільна. Мірон яшчэ хітрэй за Давыдзюка. Возьмеш у яго, то ён табе ўжо не спусціць. ← Платон Галавач. // Змоўчаць, прамаўчаць. Міхал згаджаўся з тым, што .. [Анэта] казала: і язык такі, што нікому не спусціць. ← Алена Васілевіч.
  12. каго-што. размоўнае слова Упаляваць. — А ведаеш, што я надумаў? — зірнуў на мяне Сцяпан, наразаючы каўбасу. — Спусцім заўтра не аднаго, а пару глушцоў. ← Уладзімір Ляўданскі.
  13. што. спецыяльны тэрмін Зрабіць патрэбнай формы, памераў; падагнаць. Спусціць край дэталі на конус. Спусціць дошку фуганкам.
  14. што. Страсціць (пра ніткі). Спусціць ніткі.
  •••
  Спусціць вочы — засаромецца.
  Спусціць дух — памерці.
  Спусціць з вока (вачэй) — страціць пільнасць, перастаць сачыць.
  Спусціць з думак — выкінуць з галавы, перастаць думаць пра каго-, што-н.
  Спусціць (зняць) шкуру (сем шкур) — моцна набіць, адлупцаваць каго-н.
  Юху спусціць — разбіць нос.